Column Oscar Herodo – Verschillende geluiden

Verschillende geluiden van gelach, sommige hoog, sommige laag. De één was een schaterlach de ander kort maar krachtig. Verschillende geluiden van gesprekken, sommige hoog, sommige laag. De één met een accent uit het zuiden de andere uit het noorden.
Heel de ochtend werd ik uit mijn droomwereld gestoord door stemmen in de verte, raar want het is hier zo afgelegen dat je normaal nooit iemand hoort.

Terwijl ik uit mijn roes word geschud besef ik me hoe warm het eigenlijk is.
Als ik langzaam opsta en naar buiten kijk zie ik de hete lucht over de velden opstijgen.
Alles is geel, het gras, de akkers en het wordt versterkt door de felle zon.
En toch zie ik dat er heel veel mensen mee doen aan een wandeltocht.
Zou het niet fijn zijn als ik dat ook kon?

Het is nu al een tijdje zo warm en dat betekent voor mij dat ik het rustig aan moet doen.
Mijn slechtste periode was twee jaar geleden toen het ook zo warm was. Ik kon niks anders meer dan op bed liggen. Nu is het misschien zelfs nog warmer, in ieder geval droger. Gelukkig heb ik er minder last van. Door een streng dieet, elke dag verschillende oefeningen en veel voedingssupplementen kan ik gelukkig weer een beetje van mijn leven genieten.
Het grappige is dat ik voel dat als het niet zo warm zou zijn, ik een goede periode zou hebben.
Ik voel het in mijn lichaam en geest, ik voel me best oké en als het een paar graden minder zou zijn zou ik misschien wel de beste periode hebben die ik tot nu toe heb gehad.
Maar de warmte ligt als een brokstuk van een zware aardbeving boven op me, ik kan mijn armen en benen nog wel bewegen maar ik raak geen meter vooruit.

De zware aardbeving was natuurlijk de ME die ik kreeg een aantal jaar geleden.
De angst dat ik weer erg zal afzien van deze warme weken en dat mijn bed 24 uur per dag mijn thuis haven wordt is er natuurlijk, maar ik wil niet leven vanuit angst, ik wil genieten van het leven op elke manier. In dit geval geniet ik van de mensen die wel in dit weer kunnen wandelen, van hun gelach en denk ik aan de tijd dat het wat koeler wordt en ik ook weer kan wandelen, en terwijl ik dat denk komt er spontaan een glimlach op mijn gezicht