Column Anneke: Benji, vervolg

En toen kwam Benji vervolg

Benji doet het heel goed tijdens de reis. Geen spoor van stress. Bij mij is het wel anders. Zit met mijn gedachten bij Yanou. Hoe zal ze reageren? Hoe zal Benji op haar reageren? Ik heb al veel op internet gelezen, tegenstrijdige dingen maar over één ding zijn ze het allemaal eens. Rustig laten wennen aan elkaar. Ieder even apart zetten en daarna met elkaar kennis laten maken. Dat ben ik ook echt van plan! We hebben een draaiboek.

Thuisgekomen zetten we de mand in de gang. Benji kan zo rustig zijn nieuwe omgeving bekijken. De deur tussen gang en woonkamer heeft een grote ruit, zo kunnen we hem in de gaten houden. Geheel volgens plan.
Benji heeft niks op met onze strategie. We zijn nog maar net in de kamer en hij staat rechtop tegen de deur naar ons te kijken. Dat kleine eigenwijze koppie komt net boven de ruit. Hij staat er met twee pootjes tegenaan en kijkt zo lief. Ton doet de deur open en hij stormt onbevangen naar binnen. ‘Joehoe hier ben ik’ straalt dat koppie uit. Ineens staat hij neus aan neus met Yanou. Ze schrikt en begint te grommen, Benji blaast en loopt weg. Yanou weet met de situatie niet goed raad en loopt Benji achterna die haar brokken heeft gevonden en ze smakelijk op zit te eten. Zijn eigen brokken staan onaangeroerd in de gang. Yanou sjokt de gang in en eet op haar beurt zijn brokken op. Benji is ondertussen het huis aan het verkennen. Hij weet al waar de kattenbak is en waar het eten staat. Yanou houdt hem op een afstand in de gaten. Sluipt achter hem aan als hij de slaapkamer op gaat. Even later komen ze in dezelfde volgorde terug. Benji besluit dat hij moe is en gaat op het plekje van Yanou liggen en valt in slaap. Ik zie Yanou twijfelen. Uiteindelijk gaat ze een paar meter van hem af liggen, net doen alsof ze slaapt zodat ze Benji in de gaten kan houden.

Ze is heel boos, dat laat ze goed merken. Ze wil niet aangehaald worden, als ik tegen haar praat kijkt ze de andere kant uit. Ze heeft geen zin en tijd om zich met mij te bemoeien. Er is een indringer in huis en dat is mijn schuld.

Die nacht houden we ze gescheiden. Yanou in huis en Benji in mijn vroegere hobbykamer. De volgende ochtend huppelt Benji de kamer in. Weer wat gegrom en geblaas. Ik vul de bakjes met vlees en zet die een stuk uit elkaar. Yanou eet altijd op haar gemak en laat vaak wat achter om het later op te eten. Benji schrokt alles naar binnen, wandelt naar Yanou duwt haar weg, eet de bak leeg om vervolgens zijn eigen bak weer uit te likken. Yanou laat het toe alsof het de gewoonste zaak van de wereld is. Ik snap het niet. Blazen en grommen naar elkaar maar hij mag wel haar eten opeten.

Yanou is helemaal uit haar doen. Ze loopt Benji constant achterna. Wil niets van mij weten. Dat vind ik heel erg. Vraag me dan ook af of we er wel goed aan hebben gedaan om Benji erbij te nemen. Diezelfde middag komt Yanou toch bij me liggen. Benji volgt op gepaste afstand en springt ook op bed. Yanou gaat met haar rug naar ons zitten, haar staart gaat heen en weer. Benji sluipt dichterbij, neemt een sprong bovenop haar staart. Ik hou mijn adem in, geen gegrom of geblaas.
Yanou springt op de grond, Benji volgt.

Column Anneke: Benji

En toen kwam Benji
Benji is geboren op 1 april, ons eigen aprilmopje.

De bevalling was goed gegaan en er is als verrassing een kitten meer geboren dan gedacht.

We krijgen heel veel foto’s en filmpjes van de kittens en moeder Fay doorgestuurd. Een gekrioel van jewelste, ieder een eigen tepel en we zien ze met de dag groeien. We zien de oogjes opengaan en dat kleine grut spelen. Eerst lopen ze nog wat wankel maar dat gaat steeds beter. Prachtig om te zien hoe ze over elkaar buitelen.|

Na een aantal weken als ze sterk genoeg zijn gaan we kijken. We kunnen kiezen uit twee katertjes, ze zijn beiden prachtig. Als eerste krijg ik Benji, hij kruipt heerlijk tegen me aan en gaat liggen slapen in mijn nek. Het voelt goed! Jij en ik horen bij elkaar! Daarna komt Bjórn, een schatje maar hij roept niet hetzelfde gevoel op. We zouden ze alle twee mogen hebben en de verleiding is groot. We blijven bij Benji.

Als we thuiskomen komt Yanou ons blij tegemoet, we worden onderworpen aan een strenge inspectie.’ Zou ze de geur van Fay nog herkennen?’ Ik ga m’n bed in en Yanou gaat gezellig mee. Ik vraag me af hoe het zal zijn als Benji er is. Afwachten maar.

Eenmaal gekozen krijgen we heel veel filmpjes van Benji. Hij doet het prima, is de grootste en de zwaarste van het nest. Ik ben heel blij met die filmpjes want ik heb een terugval en het is niet verstandig om nog een keer heen en weer te reizen. Hoe graag ik ook zou willen.

Er is een klimpaal en allerlei andere plekjes waar Yanou graag ligt. Voor Benji zie ik op internet een kleine krabpaal met een mand erbovenop. Zo heeft Benji dan ook zijn eigen plekje want hoe lief Yanou ook is ze wordt straks opgezadeld met een kitten van 13 weken die ook wel op die plekjes wil liggen en spelen met haar speelgoed. Niemand weet hoe ze daarop gaat reageren. Ze heeft haar eigen nestje verstoten, waarschijnlijk omdat ze pijn had en dat maakt het extra spannend. Als ik dat tegen Ton zeg snapt hij wat ik bedoel maar vindt ook dat ik me onnodig zorgen maak. Hij heeft gelijk, ik zit al laag in mijn energie en nu verspil ik dat beetje ook nog aan onnodig gepieker. Makkelijker gezegd dan gedaan.

De krabpaal is binnen en Ton zet hem in het weekend in elkaar. Het ziet er heel leuk en stabiel uit. Dat vindt Yanou ook. Ze springt erin en blijft prinsheerlijk liggen. Haar plekje! Na een week bestellen we uit pure armoede nog maar eenzelfde krabpaal. We krijgen het bericht dat de krabpaal tijdelijk niet leverbaar is, ze denken dat het probleem snel is opgelost. Hoe snel zeggen ze er niet bij. Binnen drie dagen! Het volgende weekend staan er twee dezelfde krabpalen in huis. Yanou negeert ze volkomen. Zucht!

Op een zaterdag in juni gaan we Benji ophalen met de vervoersmand van Yanou zodat hij vast kan wennen aan de geur en ook de geur van Yanou meekrijgt.
Alle beetjes helpen.

Column Anneke: Prettig gezelschap

Yanou is een lieverdje, rustig, gelijkmatig en vriendelijk. Met daarbij ook zeker een eigen karakter. Ze geeft mij veel liefde en is prettig gezelschap. Vooral als het wat minder met mij gaat. Met haar hoef ik niet te praten, ze komt tegen me aan liggen en geeft troost.

Van de vorige eigenaar mocht ze op de eettafel, bij ons dus ook. Ze wil erbij zijn en blijft netjes op afstand zitten als we eten of koffiedrinken. Ze blijft zelfs van haar snoepjes-pot af. Ze is een keurig opgevoede dame.

In het weekend ontbijten we aan tafel. Door de week ben ik alleen en ontbijt dan in een luie stoel of op bed. De weekenden zijn een feest voor Yanou, meer aandacht, meer spelen en kaas! Tijdens het ontbijt zit ze steevast aan de andere kant van de tafel naar ons te knipogen. Ze blijft keurig op haar plek totdat Ton de kaasdoos openmaakt. Oren gespitst, grote ogen en daar komt ze aangetrippeld. Twee kleine stukjes kaas peuzelt ze met smaak op. Daarna is ze alle belangstelling verloren. Springt van de tafel en gaat zich wassen. De buit is binnen.

Op schoot zitten vindt ze helemaal niks. Ze komt wel graag bij me zitten en wel op een zodanige manier dat ik dan geen kant meer op kan. Ik geniet van haar en heb het ervoor over om in een raar standje te moeten liggen of zitten want ook geen rare standjes leveren me ellende op. Ik heb in ieder geval dan lol gehad. Daar gaat het toch om.

Soms moet ik opstaan en dan gaat ze met me mee. Ook als ik in bad ga. Ze snapt er helemaal niets van. Al die vreemde geuren en het water in de badkuip. Dat kan vast niet goed zijn. De eerste keer dat ze het meemaakte bleef ze bij me in de badkamer. Heel bezorgd zat ze rechtop te kijken naar wat ik deed. Ze is al die tijd dat ik in bad zat zo blijven zitten. Pas toen ik eruit kwam en ze zag dat alles goed was ging ze naar de kamer. Dat was zo ontroerend. Ze waakt over mij!

Ze weet precies wanneer Ton thuiskomt en ze begroet hem altijd enthousiast. Ze is gek op hem en hij op haar. Ze laat hem wel duidelijk merken dat ze niet voor alles in is. Aanhalen, spelen en optillen op haar tijd. Lekkere dingen mogen altijd gegeven worden maar die krijgt ze dan weer mondjesmaat want ons madammeke groeit dicht. Ze heeft een soort activiteitenbord en daar krijgt ze een deel van haar brokjes op. Ze moet dan wat moeite doen om de brokjes eruit te krijgen en op te eten. Ze vindt het wel leuk om te doen. Nu ben ik er niet helemaal uit wat ze dan leuk vindt, de brokjes of het spelletje. Ik hoop allebei.

Ze ligt vaak languit op de grond en het is al een keer voorgekomen dat ik over haar gevallen ben. Heel verontwaardigt dat ik zomaar over haar heen was gevallen. ‘Ik moet wel uitkijken waar ik loop natuurlijk’. We hebben samen ook vaak een goed gesprek. Zij languit op de grond ik op de bank. Als ik dan tegen haar praat kijkt ze me aan en knipoogt ze tegen me. Ze blijft met haar aandacht bij mij net zolang tot ik stop met praten.

Ze heeft ook een favoriet plekje. Achter de pc bij Ton. Als we haar even kwijt zijn is ze daar te vinden. Ze heeft een klimpaal, diverse kussens en een mand maar daar kijkt ze niet naar om. Ze is waar wij zijn en als we samen thuis zijn dan gaat ze strategisch liggen zodat ze ons in de gaten kan houden.

De lieverd!

Column Anneke- Koffie en wat lekkers

Maandagmorgen. Kitty, mijn huishoudelijke hulp en vriendin komt om me te helpen met de huishouding. Vandaag is het extra spannend want Yanou ziet haar voor het eerst. Het is pas haar derde dag bij ons en het is dus spannend hoe ze gaat reageren. Om 9u wordt er een sleutel omgedraaid en komt Kitty binnen.

Yanou zit heel strategisch om de hoek van de kamer te kijken naar wat er gebeurt en ook wie er binnenkomt. Ze kijkt naar mij en naar Kitty en weer terug. Weer een ander mens dat zomaar binnenkomt. Ze is in verwarring gebracht. Ik knik tegen haar dat het goed is. Ik zie haar twijfelen en dan neemt ze een besluit!

Staart omhoog, snuitje opgericht en ietwat verlegen loopt ze naar Kitty om haar te begroeten.
Kitty bukt en ze mag Yanou aaien en kroelen.
Met verbazing volg ik het tafereel. Dat is wat ik had gehoopt en mijn lach had niet breder kunnen zijn. Kitty en Yanou zijn meteen vrienden.

Voordat Kitty aan het werk gaat drinken we samen koffie en praten we bij. Zij vertelt over de dingen die ze meemaakt en ik vertel hoe mijn dagen zijn geweest. Samen praten we veel over ME want Kitty heeft jaren gewerkt als verpleegkundige en hoewel ze dat al een tijd niet meer doet heeft ze veel belangstelling voor ME, vooral omdat ze er wel ervan gehoord heeft maar nooit in haar loopbaan tegen is gekomen. ( Wat op zich niet zo vreemd is.) Ook en niet in de laatste plaats doordat ze bij mij het hele proces van dichtbij heeft meegemaakt. Kitty kwam al 1x per week bij ons voor ik ziek werd. Ik werkte toen als ZZP in de particuliere verpleging en was dan 3 tot 5 dagen van huis. Ze zag wat er mis ging en de strijd die ik geleverd heb om overeind te blijven, wat helaas mislukt is. Ze heeft er alles aan gedaan om me te steunen en ook vindt ze het prima om me af en toe een schop onder mijn kont te geven als ik weer eens over mijn grenzen ga.
Mijn hoofd is op vakantie roep ik als het me weer eens niet lukt om op woorden te komen of te zeggen wat ik bedoel. Zij begrijpt dat en samen kunnen we er ook om lachen als er weer iets heel anders uit mijn mond komt dan de bedoeling is of als de hagelslag in de koelkast staat en de boter in de kast. Dat schept een band.

Op een of andere manier voelt Yanou dat haarfijn aan. Ze komt bij ons zitten, op de tafel en kijkt van de een naar de ander. Gezellig hé lijkt ze te zeggen. Als we tegen haar praten kijkt ze ons aan alsof ze ons begrijpt en ons antwoord geeft.
Omdat wij wat lekkers hebben pak ik het potje met kattensnoepjes van de tafel en draai de deksel ervan af. Yanou ziet het en is direct vol aandacht. Dat lust ze wel! Ik geef Kitty een snoepje en geef er zelf een aan Yanou. Yanou pakt het snoepje voorzichtig aan en eet het op.
Dan kijkt ze wat onzeker naar Kitty die het snoepje nog heeft. Langzaam gaat ze op de hand af met het snoepje en ja hoor.. de hand gaat open! Voorzichtig wordt het snoepje uit de hand gehaald en met smaak opgepeuzeld.
Iedere maandagmorgen en donderdagmorgen is dat ons ritueel.

 

 

 

Column Anneke – Yanou

Yanou,

6 januari 2018 kwam je bij ons. Je was net anderhalf jaar. Ik had je gevonden op kitten.nl en was meteen verliefd op jouw lieve koppie. We zijn kennis gaan maken met jou en het was liefde op het eerste gezicht. Je kwam naast mijn stoel zitten en toen wist ik dat je mij ook wel aardig vond.

Na een autorit van een uur waren we eindelijk thuis. Jouw nieuwe thuis. Wij vonden het geweldig, jij vond het helemaal niks! Dé autorit. Weg van je allerliefste vriendinnetje die wel in de cattery mocht blijven. Je had een nestje gehad waarbij de bevalling niet goed was verlopen en daarom je kittentjes had genegeerd. Jouw toenmalige bazinnetje heeft jouw kindjes met de fles grootgebracht. Dat was de reden waarom Je weg moest. Ze wilden jou dat niet meer aandoen en daarom kwam Je bij mij als gezelschapsdame. En oh wat ben ik blij met jou.

De hele zaterdag kwam je niet uit je mandje zelfs niet toen er lekkere brokjes en fris water voor je klaar stonden. Zondag ging je als het stil in huis was op verkenningstocht. Alles werd onderzocht. De klimpaal werd aan een grondig onderzoek blootgesteld. Welke kussentjes en plekjes liggen het lekkerst en hoe kom ik op de snelste manier onder of achter de bank als ze me zien. In de kast kruipen was ook een optie maar dat durfde je toen nog niet. Ook de stoelen en bank negeerde je, teveel in het zicht, we zouden je zien en dat wilde je niet. Je moest eerst weten of het veilig was. Arme Yanou, helemaal uit je doen.

De klimpaal is 1.80 m. Daarnaast staat een  kast net zo hoog als de klimpaal. Dat vond je heel leuk! Van de klimpaal op de kast en terug.’ Mooie uitkijkpost!’ De plant op de kast stond in de weg en je probeerde er zo voorzichtig mogelijk langs te lopen. De plant werd weggehaald zodat je beter zicht had op de kamer en op ons. Je zat naar me te kijken en ik kreeg het gevoel dat je me wel vond meevallen. Maar voor je dat besluit definitief nam moest ik nog wel wat testen afleggen. De eerste test werd met glans doorstaan. Lekkere brokjes en heerlijke stukjes vlees. Vers water en ook nog de juiste kattensnoepjes. Daar scoorde ik aardig wat punten mee. Ondertussen had jij ook mijn bed gevonden. Heel bedeesd sprong je op het voeteneind en ging voorzichtig liggen. Ik durfde me niet te bewegen, bang dat je er weer vanaf zou springen. Dat deed je gelukkig niet. Samen een dutje doen verbindt en ook voor deze test was ik geslaagd. Na ons dutje zag ik dat je oogje traande, dat moest wel schoongemaakt worden voor het zou aankoeken. Ton, mijn lief tilde je op en ik maakte je oogje schoon. Dat was het moment dat jij besloot dat je het naar je zin had bij je nieuwe personeel. Vooral die hele grote mand waar ik vaak in lig is geweldig. Samen zij aan zij, af en toe wat dringen om het beste plekje te bemachtigen. Het komt wel goed tussen jou en mij.