Column Anneke- Koffie en wat lekkers

Maandagmorgen. Kitty, mijn huishoudelijke hulp en vriendin komt om me te helpen met de huishouding. Vandaag is het extra spannend want Yanou ziet haar voor het eerst. Het is pas haar derde dag bij ons en het is dus spannend hoe ze gaat reageren. Om 9u wordt er een sleutel omgedraaid en komt Kitty binnen.

Yanou zit heel strategisch om de hoek van de kamer te kijken naar wat er gebeurt en ook wie er binnenkomt. Ze kijkt naar mij en naar Kitty en weer terug. Weer een ander mens dat zomaar binnenkomt. Ze is in verwarring gebracht. Ik knik tegen haar dat het goed is. Ik zie haar twijfelen en dan neemt ze een besluit!

Staart omhoog, snuitje opgericht en ietwat verlegen loopt ze naar Kitty om haar te begroeten.
Kitty bukt en ze mag Yanou aaien en kroelen.
Met verbazing volg ik het tafereel. Dat is wat ik had gehoopt en mijn lach had niet breder kunnen zijn. Kitty en Yanou zijn meteen vrienden.

Voordat Kitty aan het werk gaat drinken we samen koffie en praten we bij. Zij vertelt over de dingen die ze meemaakt en ik vertel hoe mijn dagen zijn geweest. Samen praten we veel over ME want Kitty heeft jaren gewerkt als verpleegkundige en hoewel ze dat al een tijd niet meer doet heeft ze veel belangstelling voor ME, vooral omdat ze er wel ervan gehoord heeft maar nooit in haar loopbaan tegen is gekomen. ( Wat op zich niet zo vreemd is.) Ook en niet in de laatste plaats doordat ze bij mij het hele proces van dichtbij heeft meegemaakt. Kitty kwam al 1x per week bij ons voor ik ziek werd. Ik werkte toen als ZZP in de particuliere verpleging en was dan 3 tot 5 dagen van huis. Ze zag wat er mis ging en de strijd die ik geleverd heb om overeind te blijven, wat helaas mislukt is. Ze heeft er alles aan gedaan om me te steunen en ook vindt ze het prima om me af en toe een schop onder mijn kont te geven als ik weer eens over mijn grenzen ga.
Mijn hoofd is op vakantie roep ik als het me weer eens niet lukt om op woorden te komen of te zeggen wat ik bedoel. Zij begrijpt dat en samen kunnen we er ook om lachen als er weer iets heel anders uit mijn mond komt dan de bedoeling is of als de hagelslag in de koelkast staat en de boter in de kast. Dat schept een band.

Op een of andere manier voelt Yanou dat haarfijn aan. Ze komt bij ons zitten, op de tafel en kijkt van de een naar de ander. Gezellig hé lijkt ze te zeggen. Als we tegen haar praten kijkt ze ons aan alsof ze ons begrijpt en ons antwoord geeft.
Omdat wij wat lekkers hebben pak ik het potje met kattensnoepjes van de tafel en draai de deksel ervan af. Yanou ziet het en is direct vol aandacht. Dat lust ze wel! Ik geef Kitty een snoepje en geef er zelf een aan Yanou. Yanou pakt het snoepje voorzichtig aan en eet het op.
Dan kijkt ze wat onzeker naar Kitty die het snoepje nog heeft. Langzaam gaat ze op de hand af met het snoepje en ja hoor.. de hand gaat open! Voorzichtig wordt het snoepje uit de hand gehaald en met smaak opgepeuzeld.
Iedere maandagmorgen en donderdagmorgen is dat ons ritueel.

 

 

 

Column Anneke – Yanou

Yanou,

6 januari 2018 kwam je bij ons. Je was net anderhalf jaar. Ik had je gevonden op kitten.nl en was meteen verliefd op jouw lieve koppie. We zijn kennis gaan maken met jou en het was liefde op het eerste gezicht. Je kwam naast mijn stoel zitten en toen wist ik dat je mij ook wel aardig vond.

Na een autorit van een uur waren we eindelijk thuis. Jouw nieuwe thuis. Wij vonden het geweldig, jij vond het helemaal niks! Dé autorit. Weg van je allerliefste vriendinnetje die wel in de cattery mocht blijven. Je had een nestje gehad waarbij de bevalling niet goed was verlopen en daarom je kittentjes had genegeerd. Jouw toenmalige bazinnetje heeft jouw kindjes met de fles grootgebracht. Dat was de reden waarom Je weg moest. Ze wilden jou dat niet meer aandoen en daarom kwam Je bij mij als gezelschapsdame. En oh wat ben ik blij met jou.

De hele zaterdag kwam je niet uit je mandje zelfs niet toen er lekkere brokjes en fris water voor je klaar stonden. Zondag ging je als het stil in huis was op verkenningstocht. Alles werd onderzocht. De klimpaal werd aan een grondig onderzoek blootgesteld. Welke kussentjes en plekjes liggen het lekkerst en hoe kom ik op de snelste manier onder of achter de bank als ze me zien. In de kast kruipen was ook een optie maar dat durfde je toen nog niet. Ook de stoelen en bank negeerde je, teveel in het zicht, we zouden je zien en dat wilde je niet. Je moest eerst weten of het veilig was. Arme Yanou, helemaal uit je doen.

De klimpaal is 1.80 m. Daarnaast staat een  kast net zo hoog als de klimpaal. Dat vond je heel leuk! Van de klimpaal op de kast en terug.’ Mooie uitkijkpost!’ De plant op de kast stond in de weg en je probeerde er zo voorzichtig mogelijk langs te lopen. De plant werd weggehaald zodat je beter zicht had op de kamer en op ons. Je zat naar me te kijken en ik kreeg het gevoel dat je me wel vond meevallen. Maar voor je dat besluit definitief nam moest ik nog wel wat testen afleggen. De eerste test werd met glans doorstaan. Lekkere brokjes en heerlijke stukjes vlees. Vers water en ook nog de juiste kattensnoepjes. Daar scoorde ik aardig wat punten mee. Ondertussen had jij ook mijn bed gevonden. Heel bedeesd sprong je op het voeteneind en ging voorzichtig liggen. Ik durfde me niet te bewegen, bang dat je er weer vanaf zou springen. Dat deed je gelukkig niet. Samen een dutje doen verbindt en ook voor deze test was ik geslaagd. Na ons dutje zag ik dat je oogje traande, dat moest wel schoongemaakt worden voor het zou aankoeken. Ton, mijn lief tilde je op en ik maakte je oogje schoon. Dat was het moment dat jij besloot dat je het naar je zin had bij je nieuwe personeel. Vooral die hele grote mand waar ik vaak in lig is geweldig. Samen zij aan zij, af en toe wat dringen om het beste plekje te bemachtigen. Het komt wel goed tussen jou en mij.