Yanou en Benji ontdekken de tuin

Yanou en Benji ontdekken de tuin

De hoop dat ik zonder al te veel kleerscheuren uit de verhuizing zou komen is volledig de grond ingeslagen. Alles gaat nog moeizamer dan gewoonlijk en alhoewel we alweer een tijd verder zijn wordt het niet echt beter. Yanou en Benji voelen dat heel goed aan. Yanou is altijd rustig en lief. Benji is in zijn normale doen net een wervelwind maar nu is hij nog een briesje. Ze liggen bij me op bed of als ik in de huiskamer ben liggen ze bij me op de stoel of op de bank. Naast me of in mijn nabijheid want het zijn geen schootkatten.

Als ik af en toe een goede dag heb dan vervalt Benji direct weer in zijn oude streken. Hij kan het niet laten om op het aanrecht te springen en in de gootsteen te gaan zitten om de druppeltjes water die erin zitten op te likken. Ook de waterfilter moet het ontgelden. Dat is een kan met een klep in het deksel en daaronder het filter zodat de kalk eruit gefilterd wordt. Als de kan pas gevuld is dan druppelt het water langzaam door de filter. Dat is reuze interessant natuurlijk. Als er even niet opgelet wordt dan zit meneer naast de kan, voorpoot in de kan en met dat eigenwijze koppie helemaal naar beneden gebogen zit hij te kijken naar het water dat naar beneden druppelt. Prachtig om te zien maar hij mag niet op het aanrecht. Daarom is hij heel verontwaardigd wanneer hij dan met dezelfde gang van het aanrecht gezet wordt. Yanou moet het ontgelden. Hij springt vanaf de tafel bovenop haar rug. Yanou kijkt naar mij alsof ze wil zeggen ’had die gast nou gewoon laten zitten. Je ziet toch wat ervan komt!’

De tuin is helemaal katproef, de deuren mogen eindelijk open. Yanou is bedaard en wandelt voorzichtig naar buiten. Onderzoekend en terughoudend tegelijk. Ze vindt het heel spannend en blijft vlakbij de deur. Verbeeld je dat die straks dichtgaat. ‘Dat kunnen we niet hebben’. Benji is al een stuk verder. Heeft een flinke struik gevonden met een dikke vlieg erin. ‘Dat is leuk!’ De vlieg ontsnapt maar niet getreurd, op de tegels zijn een stel vroege mieren bezig. Zeer interessant. Hij zet een poot op een mier maar die wandelt er net zo snel weer onderuit. Tja, dat was niet de bedoeling. Nog maar een keer. Hij snapt er helemaal niks van. Dan er maar bij gaan zitten met zijn neus erbovenop. De mier wandelt onverstoorbaar verder. ‘Rare dingen die mieren!’. Na een tijdje mieren-worstelen waarbij de mieren gewonnen hebben geeft hij het op. Sjokt naar binnen en gaat liggen slapen. Yanou zit nog steeds in de tuin. Ze heeft de buurkater ontdekt. Groot en stoer, daar houdt ze wel van. Ze zit naar hem te gluren door een spleetje in de schutting. De buurkater geeft geen sjoege. Na een tijd komt zij ook binnen en gaat bovenin de klimpaal liggen.

De andere morgen willen ze weer heel graag naar buiten. Ze zitten samen voor het spleetje in de schutting te kijken naar het beest wat daar achterloopt. Nu laat de buurkater even van zich horen. Hij is dat gegluur helemaal zat, die mooie dame vindt ie nog wel leuk maar die kater moet ie niet! Hij begint te blazen en te krijsen! Yanou en Benji komen op een draf naar binnen. Dikke staarten en hoge ruggen. Ze staan helemaal onder de indruk naast elkaar om het hoekje van de deur te kijken of die engerd niet achter ze aankomt. Dat is niet het geval maar voor vandaag willen ze niet meer naar buiten.

Een week later zitten Jut en Jul toch weer voor het spleetje te kijken naar de buurkater. Die heeft zijn punt gemaakt en doet zijn bek niet meer open!