Column: Zelfzorg

Auteur: Jente

Ik woon nu ruim twee maanden in Dublin. Op mezelf. Met drie huisgenoten, maar zonder mijn ouders die mijn afwas en boodschappen doen en maaltijden koken. Nu moet ik alles zelf doen, ook als ik heel moe of duizelig ben.

Toen ik hierheen vertrok is mij vaak verteld dat ik goed voor mezelf moest gaan zorgen. Dat is makkelijker gezegd dan gedaan, zeker omdat het me nog niet helemaal duidelijk is wat dat nou in de praktijk betekent.

Zelfzorg, of selfcare, is een concept dat zeker op sociale media vaak langskomt. Selfcare als een romcom kijken onder een zachte deken met een gezichtsmasker op. Het klinkt heel simpel. Maar nu ik alles zo op mezelf moet doen, begin ik me steeds meer af te vragen hoe ik nou goed voor mezelf zorg. Want ik wil echt mijn best doen.

Bijvoorbeeld: Ik ben moe en ik moet boodschappen doen. Zorg ik beter voor mezelf als ik niet naar de supermarkt ga en de hele week diepvriesmaaltijden eet, of als ik mezelf forceer om verse groenten te gaan kopen? Er valt voor allebei de opties wat te zeggen. Het is helemaal niet zo voor de hand liggend als je zou denken.

Betekent zelfzorg met veel discipline een strak rustschema volgen waardoor ik minder slechte dagen heb? Of betekent het ja zeggen tegen spontane plannen met mijn vrienden? Is het vroeg naar bed gaan zodat ik de volgende dag minder moe ben, of opblijven en mijn huisgenoten beter leren kennen omdat ik daar blij van word?

Ik weet het niet. Ik denk niet dat er een goed antwoord is, dat er een regel is dat het ene goed maakt en het andere fout. Het is een rare lijn en ik hoop echt dat ik er meer over leer nu ik hier langer ben, want het voelt nu bijna alsof ik het niet echt goed kan doen.

Een gezonde maaltijd koken is niet goed, diepvriesmaaltijden ook niet. Mezelf opsluiten in mijn kamer niet, en uitgaan ook niet. En ja natuurlijk is er een midden, maar er zijn ook soms gewoon plannen waar ik ja of nee op moet zeggen en waar ik echt niet van weet wat het verantwoordelijke antwoord daarop is.

Moet ik meegaan met een vriendin op een dagtrip naar Galway waar ik dagen moe van zal zijn? Ik heb het wel gedaan. En misschien was het niet het slimme, of het rationele om te doen, maar het was wel heel leuk.

Waar ik steeds meer achter kom is dat zelfzorg zo veel meer is dan zo min mogelijk doen. Er zijn meer dan genoeg handboeken voor zelfzorg maar ik denk niet dat er al eentje is die mij de antwoorden geeft die ik zoek. Totdat dit boek wel verschijnt, probeer ik kleine dingen te doen die me het leven makkelijker maken.

In grote hoeveelheden koken bijvoorbeeld, zodat ik ook op mindere dagen goede maaltijden heb om te eten. Met nieuwe vrienden over mijn ME/CVS praten, zodat we activiteiten kunnen aanpassen. En ook toch te rusten. Een kwartier voor en na elk lesblok wat ik heb, en eigenlijk zo vaak mogelijk. Het helpt allemaal.